وزندگيش در آن وقت است كه خدا جدا مىكند طينت أو را از طينت كافر به قدرت خود . وهمچنين حضرت عزت بيرون مىآورد مؤمن را در ولادت از ظلمت طينت كافر بعد از آنكه داخل در آن شده بود بسوى نور ، وبيرون مىآورد كافر را از نور كه طينت مؤمن باشد بسوى ظلمت كفر چنانچه مىفرمايد لِيُنْذِرَ مَنْ كانَ حَيًّا وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكافِرِينَ « 1 » يعنى : « فرستاد پيغمبر را كه بترساند كسى را كه زنده باشد - يعنى مؤمن باشد - وثابت شود وعيد عذاب بر كافران ، يا حجت ايشان تمام گردد » « 2 » . وعياشى از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده در تفسير اين آية كه : مراد از ميت كسى است كه اين امر امامت ما را نداند ، وزنده شدن أو به معرفت امامت است ؛ ومراد از نور ، علي بن أبي طالب عليه السّلام است ؛ وآنكه مثلش آن است كه در ظلمات است ، اين خلقند كه چيزى نمىدانند وامام خود را نمىشناسند - وبه دست مبارك خود اشاره كرد بسوى ايشان - « 3 » . وابن شهرآشوب روايت نموده قريب به اين مضمون را . وعلي بن إبراهيم گفته است : أَ وَمَنْ كانَ مَيْتاً يعنى جاهل باشد از حق ، فَأَحْيَيْناهُ يعنى أو را هدايت كنيم بسوى حق ، وَجَعَلْنا لَهُ نُوراً مراد به نور ، ولايت است ، كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ يعنى در ولايت ائمهء غير حق بوده باشند « 4 » . آيهء رابعة عشر : حق تعالى از حضرت نوح عليه السّلام نقل كرده است رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوالِدَيَّ وَلِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ وَلا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَباراً « 5 » يعنى : « اى پروردگار من ! بيامرز مرا وپدر ومادر مرا وهر كه داخل خانهء من مىشود با ايمان ومردان مؤمن وزنان مؤمنه را وزياد مكن ظالمان را مگر هلاك » . علي بن إبراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : مراد به بيت ، ولايت است

--> ( 1 ) . سورهء يس : 70 . ( 2 ) . كافى 2 / 5 . ( 3 ) . تفسير عياشى 1 / 376 . ( 4 ) . تفسير قمى 1 / 215 - 216 . ( 5 ) . سورهء نوح : 28 .